Яруу тансаг үгсийн орчинд өнгөрөөсөн цаг мөч бүхэн гэгээн, цаанаа л нэг уянгатай, бас ухаарал, уясал дүүрэн. Тийм цаг мөчүүдийн нэг нь энэ үдэш байлаа. “Хулангийн үдэш” яруу найргийн цэнгүүнд морилон саатсан олон буурал найрагчдын ухаарал хайрласан дурсамж, уянга намуухан шүлгийг сонсч гэгээрэв. 
Яруу найрагчид уудаг, амьдралаа авч явж чаддаггүй гээд л муулах хүн зөндөө л байдаг юм. Тиймээ найрагчид уудаг, гэхдээ эрчүүд бүгд уудаг, харин тэд найрагчид шиг тэнгэрлэг ууж чаддаг билүү гэж бодогдож л суулаа. Энэ бичлэгээр би үйл явдлын гол баатар Хуланг магтах гээгүй. Харин тэнд морилон саатсан буурал найрагчдын тухай л өгүүлмээр байна. 
П.Бадарч, Ш.Сүрэнжав, Д.Урианхай, Т.Галсан, Д.Цоодол настай, намбатай сайхан өвгөд. Д.Цоодол “Миний муусайн найз нар”-аа шоглон элэглэж, тэд хөдөө байсан бол гэсэн сэдвээр уншив. Т.Зөнбилэг, Н.Гантулга, Ш.Лхамноржмаа, Х.Сүглэгмаа, Эрдэнэбаатар, Ц.Бавуудорж, А.Эрдэнэ-Очир, Г.Мөнхцэцэг гээд найрагчид тайзны урд талд тусгайлан зассан суудалд үндэсний хувцсаараа гангаран тухалцгаажээ. Шуудхан хэлэхэд, энэ үдэш гол баатар Ц.Хулангаас бусад нь бүгд мундаг байсан. Тэднээс утга уянга урсч, бүтэн гурван цаг найргийн энх орчлонд жарган суув. 
Харин Ц.Хулан тайзнаа гарч ирснээр мөнөөх гэгээлэг орчлонг эвдэж орхив. Тэр андын тухай үг хэлж, арынх нь дэлгэцнээ талийгаач нарын зураг солигдож, харууслын шүлэг уншсаар л. Ард нь зураг нь гарч байсан хүмүүсийн нэрийг яагаад ч юм бэ бичмээргүй байна. 
Энэ үдэш миний ижил олон үзэгч бодол санааны, сэтгэлийн их гэгээрэл, хөг аялгуу мэдэрч, оюуны цэнгэл эдлэх гэж очсон байх л даа. Харин Ц.Хулан түүнээс нь ийнхүү зөрөөд хангиначихав. Түүнийг улс төрд хутгалдаж, намд харьяалагдаж, зарим үед шударга үнэн үгээ хэлж, ард түмний төлөө дуугардгийг нь мэднэ ээ. Гэхдээ уран бүтээл нь харин түүнээс ангид байвал уншигч надад л лав илүү сайхан байхсан. Би утга зохиолын гал тогоонд номын дуу сонсч, тэр хүрээний найз нөхдөөр хүрээлүүлж ирсэн болохоор тэр хавийнхны талаар муу үг хэлэх, таагүй юм бодох ч дургүй. Гурван цаг хагасын тоглолт урлагийн номер ч юм уу, рок поп одоор дутсангүй, харин Ц.Хулангийн өөрийнх нь омогшил, яруу тансагхан хайрын мэдрэмж л үгүйлэгдэв. 2010 оны 03-р сарын 10

Эмбүүлэй блогоос 

5 сэтгэгдэл: